Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

рассартава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. рассартаваць.

рассартава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад рассартаваць.

рассартава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.

Размеркаваць па сартах, па якіх‑н. аднародных адзнаках. Рассартаваць тавары. Рассартаваць насенне.

рассарто́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. рассартоўваць — рассартаваць.

рассарто́ўвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да рассартоўваць.

рассарто́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да рассартаваць.

рассарто́ўка, ‑і, ДМ ‑тоўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. рассартоўваць — рассартаваць.

рассва́тацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Парваць дружбу, знаёмства з кім‑н.; разлічыцца з кім‑, чым‑н. Ці дасць зямля табе збавенне Ад злога панскага насення? З адным рассватаешся тут, Там у другі залазь хамут. Колас. І камуна з гэтымі «камунарамі» рассваталася, выкінуўшы іх са сваёй сям’і, бо не хацелі яны аддана, як і ўсе, працаваць. Галавач.

рассвідрава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад рассвідраваць.

рассвідрава́цца, ‑руецца; зак.

Стаць шырэйшым у выніку свідравання.