Verbum

распы́л, ‑у, м.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. распыляць — распыліць.

распы́ленасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан распыленага. Распыленасць вытворчасці.

распыле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. распыляць — распыліць і распыляцца — распыліцца.

распы́лены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад распыліць.

2. у знач. прым. Які мае выгляд пылу, з’яўляецца пылам. Распыленая глеба.

3. у знач. прым. Не злучаны ў адно цэлае; раздроблены. Распыленыя сілы.

распылі́цца, ‑пылюся, ‑пылішся, ‑пыліцца; зак.

1. Ператварыцца ў пыл.

2. Ператварыўшыся ў пыл, разляцецца, рассеяцца.

3. Разбіцца, рассеяцца на дробныя групы. Сілы праціўніка распыліліся. // перан. Разм. Заняцца адначасова многімі справамі.

распылі́ць, ‑пылю, ‑пыліш, ‑пыліць; зак., каго-што.

1. Ператварыць у пыл.

2. Рассеяць моцным струменем (вадкасць, парашок). Распыліць адэкалон пульверызатарам.

3. Раскідаць дробнымі часткамі, групамі, пазбавіўшы гэтым дзейснасці, сілы. Распыліць сродкі. Распыліць сілы. // перан. Рассеяць (увагу, энергію і пад.), накіраваўшы адначасова на розныя прадметы.

распы́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. распыльваць — распыліць.

распы́львацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да распыліцца.

2. Зал. да распыльваць.

распы́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да распыліць.

распыля́льнік, ‑а, м.

Прыстасаванне для рассейвання якога‑н. парашку або вадкасці.