Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

перашпі́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перашпіліць.

перашпурля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., што.

Разм. Шпурляючы, перакідаць усё, многае.

перашпурну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак., што.

Разм. Шпурнуўшы, перакінуць цераз што‑н. Перашпурнуць камень цераз рэчку.

перашрубава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перашрубаваць.

перашрубава́ць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе; зак., што.

Зашрубаваць, закруціць нанава або ў другім месцы.

перашрубо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. перашрубоўваць — перашрубаваць.

перашрубо́ўвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да перашрубоўваць.

перашрубо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перашрубаваць.

перашту́рхаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Штурхнуць, паштурхаць усіх, многіх.

перашту́рхваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да пераштурхаць.