перашму́ляцца, ‑яецца; зак.
Разм. Тое, што і перацерціся (у 1 знач.). Як толькі дзядзька Адам стаў на жардзіну і пачаў на ўсю сілу падбіваць, дык ці то таму, што перашмулялася вяроўка, ці таму, што хлопцы нядбайна прывязалі жардзіну, яна пасунулася ўніз, і Адам паляцеў на зямлю. Сабаленка.
перашму́ляць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., што.
Разм. Тое, што і перацерці (у 1 знач.). Перашмуляць вяроўку.
перашмы́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да перашмыгнуць.
перашмыгну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак.
Разм. Хутка і непрыкметна перамясціцца куды‑н. Вавёрка перашмыгнула на другое дрэва.
перашна́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак., што.
Разм. Старанна і ўважліва абмацаць што‑н. поўнасцю або ўсё, многае ў пошуках чаго‑н. Перашнарыць усе кішэні.
перашнурава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад перашнураваць.
перашнурава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.
1. Зашнураваць нанава, іначай. Перашнураваць чаравікі.
2. Зашнураваць усё, многае.
перашнуро́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. перашнуроўваць — перашнураваць.
перашнуро́ўвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да перашнуроўваць.
перашнуро́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да перашнураваць.