перашко́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; зак.
З’явіцца перашкодай для каго‑, чаго‑н.; не даць магчымасці здзейсніць што‑н.; не дапусціць чаго‑н. Скончыць інстытут перашкодзіла вайна. □ Цяжкая рана, атрыманая ў баях пад Керчу, перашкодзіла жанчыне застацца ў марскім флоце пасля вайны. Кулакоўскі. Хто перашкодзіць нам прабіць камення грань І долю казачную выткаць? Танк. [Насця:] — У вас тут гамонка, здаецца, вельмі душэўная была. Прабачце, калі перашкодзіла. Мележ. Андрэй Шыбянкоў, цяжка аддыхваючыся, вярнуўся назад з пахмурным выглядам чалавека, якому перашкодзілі зрабіць хоць і жорсткі, але высокасправядлівы ўчынак. Зарэцкі.
перашліфава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад перашліфаваць.
перашліфава́ць, ‑фую, ‑фуеш, ‑фуе; зак., што.
1. Адшліфаваць нанава. Перашліфаваць лінзу.
2. Адшліфаваць, пашліфаваць усё, многае. Перашліфаваць усе дэталі.
перашліфо́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. перашліфоўваць — перашліфаваць.
перашліфо́ўвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да перашліфоўваць.
перашліфо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да перашліфаваць.
перашліфо́ўка, ‑і, ДМ ‑фоўцы, ж.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. перашліфоўваць — перашліфаваць.
перашму́львацца, ‑аецца; незак.
Зал. да перашмульваць.
перашму́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да перашмуляць.
перашму́ляны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад перашмуляць.