перашарава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад перашараваць.
перашарава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.
1. Вышараваць нанава, яшчэ раз. Перашараваць падлогу.
2. Вышараваць, пашараваць усё, многае.
3. Шаруючы чым‑н., перацерці, перарэзаць на часткі.
перашаро́ўвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да перашароўваць.
перашаро́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да перашараваць.
пераша́станы, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад перашастаць.
пераша́стаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Разм. Парэзаць, пашастаць усё, многае.
перашкаджа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да перашкодзіць.
перашклёны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад перашкліць.
перашклі́ць, ‑шклю, ‑шкліш, ‑шкліць; зак., што.
1. Зашкліць нанава.
2. Зашкліць, пашкліць усё, многае.
перашко́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.
1. Тое, што перагароджвае шлях, перапыняе, затрымлівае рух. Прыродныя перашкоды. □ Бліснула сталь, і калючая перашкода была прарвана. Самуйлёнак. Тваім цудоўным песням-гукам Ні перашкод няма, ні меж. Астрэйка. // пераважна мн. (перашко́ды, ‑код). Роў, узвышэнне або іншая загарода, прызначаная для пераадольвання ў мэтах ваенна-спартыўнай падрыхтоўкі. Браць перашкоды. Бег з перашкодамі. □ Партызаны займаліся ў глыбіні лесу звычайнай салдацкай справай: вучыліся перабягаць пад агнём, перапаўзаць, акопвацца, пералазіць праз розныя перашкоды, кідаць гранаты. Шамякін.
2. перан. Тое, што перапыняе якое‑н. дзеянне, затрымлівае ажыццяўленне чаго‑н.; цяжкасць. Бюракратычныя перашкоды. □ На жыццёвым шляху ў.. [каменданта] не было ніякіх перашкод. Шамякін. На радасць хлапчуком, маці .. дома не было, і яны сабраліся ў дарогу без перашкод. Сіняўскі.