Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

пераўтвара́льнік, ‑а, м.

Той, хто пераўтварыў, пераўтварае што‑н. І.У. Мічурын — вялікі пераўтваральнік прыроды.

пераўтвара́льніца, ‑ы, ж.

Жан. да пераўтваральнік.

пераўтвара́льніцкі, ‑ая, ‑ае.

Уласцівы пераўтваральніку. Пераўтваральніцкая дзейнасць.

пераўтвара́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пераўтварэння. Навука і тэхніка — вялікая пераўтваральная сіла.

пераўтвара́цца, ‑аецца.

1. Незак. да пераўтварыцца.

2. Зал. да пераўтвараць.

пераўтвара́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да пераўтварыць.

пераўтвары́цца, ‑творыцца; зак.

Змяніцца карэнным чынам; перабудавацца. Край пераўтварыўся. □ Колішняя пустка пераўтварылася, ажыла. Асіпенка.

пераўтвары́ць, ‑твару, ‑творыш, ‑творыць; зак., што.

Змяніць што‑н. карэнным чынам; перабудаваць. Пераўтварыць свет. Пераўтварыць прыроду.

пераўтварэ́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. пераўтвараць — пераўтварыць і пераўтварацца — пераўтварыцца.

2. Карэнная змена, перамена. Рэвалюцыйныя пераўтварэнні. □ Стварэнне вадасховішча выклікала вялікія пераўтварэнні ў гэтых месцах. «Звязда».

пераўтво́раны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад пераўтварыць.