Verbum

ператрыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Перажыць, перацярпець многае. Вайну і пасляваенную разруху ледзь ператрывалі. Лось.

ператрыво́жаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад ператрывожыць.

2. у знач. прым. Які перажыў моцную трывогу. На пляцы ў сярэдзіне сяла невялікай купкай ціснуліся адзін да аднаго ператрывожаныя людзі. Мележ.

ператрыво́жыцца, ‑жуся, ‑жышся, ‑жыцца; зак.

Моцна ўстрывожыцца.

ператрыво́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., каго.

Моцна ўстрывожыць каго‑н.

ператрыма́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад ператрымаць.

ператрыма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

1. Пратрымаць вельмі доўга, даўжэй, чым трэба. Ператрымаць негатывы ў праявіцелі. Ператрымаць хлеб у печы.

2. Патрымаць неаднаразова ў сваіх руках што‑н. або ўсё, многае. Спачатку [Маша] падавала цяжкія снапы барабаншчыку: ёй хацелася ператрымаць іх усе ў сваіх руках. Шамякін.

ператры́мка, ‑і, ДМ ‑мцы; Р мн. ‑мак; ж.

Дзеянне паводле дзеясл. ператрымліваць — ператрымаць (у 1 знач.).

ператры́млівацца, ‑аецца; незак.

Зал. да ператрымліваць.

ператры́мліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да ператрымаць.

ператрэнірава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад ператрэніраваць.