перасу́д, ‑а, М ‑дзе, м.
Разм.
1. Паўторны суд. [Сцяпан:] А добра, сватка, кажаш. Зробім суд, перасуд, добрым складам над гэтым гадам. Купала. — Што ж, схадзі ў сельсавет, Заявіся... Усё яны высветляць... — Не. З’яўлюся: адразу ж пад варту мяне, Покуль суд, перасуд той — За краты... Куляшоў.
2. звычайна мн. (перасу́ды, ‑аў). Нядобразычлівыя выказванні пра чые‑н. учынкі, словы, дзеянні; плёткі. Ты перасудаў не лякайся, Што людзі зложаць у паспех... Броўка.
перасука́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад перасукаць.
2. у знач. прым. Вельмі крута ссуканы, скручаны. Перасуканыя ніткі.
перасука́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае і ‑сучу, ‑сучаш, ‑суча; зак., што.
1. Ссукаць нанава, іначай.
2. Ссукаць, пасукаць усё, многае.
перасу́квацца, ‑аецца; незак.
Зал. да перасукваць.
перасу́кваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да перасукаць.
перасу́нуты, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад перасунуць.
перасу́нуцца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; зак.
Пасунуўшыся, перамясціцца. Перасунуцца на другі канец лаўкі. □ Цень ад Максімавай постаці ўпаў на сцяну, перасунуўся на столь. Мікуліч. // Разм. Перайсці, перамясціцца на другое месца. Бой быў кароткі, і фронт хутка перасунуўся далей на ўсход. Якімовіч.
перасу́нуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., што.
1. Пасунуўшы, перамясціць, паставіць на другое месца. Перасунуць канапу. Перасунуць гаршкі ў печы. □ Кацярына сама перасунула шафу бліжэй да грубкі, каб схаваць ложак ад чужога вока. Ваданосаў.
2. Пасунуць далей, чым трэба.
перасу́шаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад перасушыць.
перасу́шванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле дзеясл. перасушваць — перасушыць.