перастрахава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад перастрахаваць.
перастрахава́цца, ‑страхуюся, ‑страхуешся, ‑страхуецца; зак.
1. Застрахавацца нанава.
2. перан. Праявіць празмерную асцярожнасць у якой‑н. справе, каб знізіць адказнасць за дапушчаныя памылкі, застрахаваць сябе ад няўдач, дрэнных вынікаў і пад.
перастрахава́ць, ‑страхую, ‑страхуеш, ‑страхуе; зак., каго-што.
1. Застрахаваць зноў, яшчэ раз. Перастрахаваць маёмасць.
2. Застрахаваць усё, многае. Перастрахаваць усе будынкі.
перастрахо́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. перастрахоўваць — перастрахаваць.
перастрахо́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да перастрахавацца.
2. Зал. да перастрахоўваць.
перастрахо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да перастрахаваць.
перастрахо́ўка, ‑і, ДМ ‑хоўцы; Р мн. ‑ховак; ж.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. перастрахоўваць — перастрахаваць і перастрахоўвацца — перастрахавацца.
2. Спец. Частка страхавой адказнасці, ускладзеная на другую страхавую ўстанову. Сума перастрахоўкі.
3. перан. Дзеянне паводле дзеясл. перастрахоўваць — перастрахаваць і перастрахоўвацца — перастрахавацца (у 2 знач.). На ўсякі выпадак, для перастрахоўкі, калі Шаевіч зблытае прозвішча, я таксама запісаў яго ў свой блакнот. Сабаленка.
перастрахо́ўшчык, ‑а, м.
Неадабр. Той, хто пастаянна перастрахоўваецца (гл. перастрахавацца ў 2 знач.).
перастрахо́ўшчыца, ‑ы, ж.
Неадабр. Жан. да перастрахоўшчык.
перастрачы́ць, ‑страчу, ‑строчыш, ‑строчыць; зак., што.
1. Прастрачыць нанава, іначай. Перастрачыць шво.
2. Прастрачыць усё, многае.
3. перан. Разм. Хутка нерапісаць што‑н.