Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

перасме́шкі, ‑шак; адз. няма.

Разм. Смешкі, жарты з каго‑, чаго‑н.

перасме́шнік, ‑а, м.

Разм. Той, хто любіць высмейваць, перадражніваць каго‑н.; насмешнік. Мікола Нікановіч, малады празаік, заўсёды элегантна, крыху пад Купалу, апрануты чалавек, весялун і перасмешнік, даволі удала імітаваў Купалава чытанне. Лужанін.

перасме́шніца, ‑ы, ж.

Разм. Жан. да перасмешнік.

перасміха́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да перасміхнуцца.

перасміхну́цца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; зак.

Пераглянуўшыся, усміхнуцца адзін другому.

перасмо́лены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перасмаліць ​1.

перасмо́львацца, ‑аецца; незак.

Зал. да перасмольваць.

перасмо́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перасмаліць ​1.

перасмыка́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да перасмыкнуцца.

перасмыка́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перасмыкнуць.