Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

райвыканко́маўскі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які мае адносіны да райвыканкома. Райвыканкомаўскі будынак. Райвыканкомаўская інструкцыя. // Які працуе ў райвыканкоме. Райвыкачкомаўскі работнік.

ра́йграс, ‑у, м.

Травяністая расліна сямейства злакавых, якая хутка расце.

[Англ. rye grass.]

райко́м, ‑а, м.

Раённы камітэт. Райком КПСС. Райком камсамола.

райко́мавец, ‑маўца, м.

Разм. Работнік райкома.

райко́маўскі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які мае адносіны да райкома. Райкомаўская машына. // Які працуе ў райкоме. Райкомаўскі работнік.

райні́к, ‑а, м.

Абцягнуты палатном кошык для лоўлі роя, які вылецеў з вулля.

райні́ца, ‑ы, ж.

Тое, што і райпік.

райсаве́т, ‑а, М ‑веце, м.

Раённы Савет народных дэпутатаў. Старшыня райсавета.

ра́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да раю. Кожная секта, хвалячы свайго бога, лезла з ім да інтэрніраваных, абяцаючы райскае жыццё на небе. Машара. // перан. Прыгожы, чароўны. Аддаў бы я край самы райскі і дзіўны За цень ад сасны на далёкай радзіме. Панчанка. — Ды і то ж: райская яна кветка, гэты самы ландыш серабрысты! Васілёнак. // перан. Які дае многа радасці, задавальнення. Райскае жыццё. Райскае надвор’е.

•••

Райскія птушкі — сямейства птушак атрада вераб’іных, якія вылучаюцца вельмі яркім, прыгожым апярэннем.

райцэ́нтр, ‑а, м.

Горад або пасёлак гарадскога тыпу, які з’яўляецца цэнтрам раёна.