Verbum

перапо́йваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перапаіць.

перапо́латы, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перапалоць.

перапо́лвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да пераполваць.

перапо́лваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перапалоць.

перапо́на, ‑ы, ж.

Тое, што стрымлівае доступ куды‑н. І вось земснарад зварухнуў перапону, Што воды трымала ў апошнія дні. Калачынскі.

•••

Грудабрушная перапона — мускульная перагародка, якая раздзяляе грудную і брушную поласці.

перапо́начны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да перапонкі. Перапоначная тканка.

перапо́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Тонкая плёнка, якая з’яўляецца перагародкай ці абалонкай у жывым арганізме. Плавальная перапонка.

•••

Барабанная перапонка — перапонка, якая аддзяляе знешні слыхавы праход ад сярэдняга вуха.

перапончатакры́лы, ‑ая, ‑ае.

1. З празрыстымі крыламі, падобнымі на перапонку.

2. у знач. наз. перапончатакры́лыя, ‑ых. Атрад насякомых, якія маюць дзве пары празрыстых перапончатых крылаў.

перапо́нчаты, ‑ая, ‑ае.

З перапонкамі. Перапончатыя лапы.

перапо́раты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перапароць.