перапісны́, ‑ая, ‑ое.
Прызначаны для перадку. Перапісныя лісты.
перапі́счык, ‑а, м.
Той, хто займаецца перапісваннем чаго‑н. Перапісчык кніг.
перапіха́цца, ‑аецца; незак.
Зал. да пераехаць.
перапіха́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
1. Незак. да перапхаць.
2. Незак. да перапіхнуць, перапхнуць (у 1 знач.).
перапі́хвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да перапіхваць.
перапі́хваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
1. Незак. да перапхаць.
2. Незак. да перапіхнуць, перапхнуць (у 1 знач.).
перапіхну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак., што.
Тое, што і перапхнуць.
перапі́цца, ‑п’юся, ‑п’ешся, ‑п’ецца; ‑п’ёмся, ‑няцеся; зак.
Выпіць замнога чаго‑н. спіртнога, стаць вельмі п’яным. — Згарэла Таня... — глуха выдыхнуў .. [Сяргей]. — Перапіліся ўсе, паснулі — яна тады салому падпаліла... Місько. Цыль перапіўся і услых расказваў нейкія брудныя анекдоты. Гаўрылкін.
перапі́ць, ‑п’ю, ‑п’еш, ‑п’е; ‑п’ём, ‑п’яце; зак.
1. чаго і без дап. Выпіць лішне (звычайна спіртнога). [Гарманіст] іграў на чыімсьці вяселлі ды перапіў. Сачанка.
2. каго. Выпіць больш за каго‑н. Кожны намагаўся перапіць суседа. Шамякін.
3. што і чаго. Разм. Выпіць усё, многае. [Серада:] — Колькі я адной гарэлкі перапіў, — каб мне столькі здароўя... Брыль.