Verbum

перапаўне́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. перапаўняць — перапоўніць і стан паводле знач. дзеясл. перапаўняцца — перапоўніцца.

перапаўня́цца, ‑яецца; незак.

1. Незак. да перапоўніцца.

2. Зал. да перапаўняць.

перапаўня́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да перапоўніць.

перапахава́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Выкапаўшы са старой магілы, пахаваць на новым месцы.

перапая́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перапаяць.

перапая́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., што.

1. Запаяць, спаяць нанава, яшчэ раз.

2. Запаяць, спаяць усё, многае.

перапеляня́ і перапелянё, ‑няці; мн. няты, ‑нят; н.

Дзіцяня перапёлкі.

перапераза́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад пераперазаць.

перапераза́цца, ‑перажуся, ‑пяражашся, ‑пяражацца; зак.

Разм.

1. Аперазаць сябе накрыж. Пераперазацца ручніком.

2. Аперазацца, падперазацца нанава, іначай.

перапераза́ць, ‑перажу, ‑пяражаш, ‑пяража; зак.

Разм.

1. каго. Аперазаць каго‑н. накрыж. Пераперазаць партызана кулямётнымі лентамі.

2. што. Аперазаць, падперазаць нанава, іначай. Пераперазаць папружку.