Verbum

перапаві́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перапавіць.

перапаві́ць, ‑паўю, ‑паўеш, ‑паўе; ‑паўём, ‑паўяце; зак., каго-што.

1. Спавіць нанава, іначай, яшчэ раз. — Ціха, сынок, ціха, — пачала Валя супакойваць яго. — Зараз перапаўю, і ўсё будзе добра. Карпаў.

2. Абвіць, абматаць. Паўла пераапранулі, пасадзілі ў кабіну, перапавілі добрым дзесяткам правадкоў, якія цягнуліся да прыбораў. Шыцік.

перапага́нены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перапаганіць.

перапага́ніцца, ‑нюся, ‑нішся, ‑ніцца; зак.

Разм. Стаць паганым, забруджаным — пра ўсё, многае.

перапага́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., што.

Разм. Спаганіць, забрудзіць усё, многае.

перапага́ньвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да перапаганіцца.

2. Зал. да перапаганьваць.

перапага́ньваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перапаганіць.

перапа́д, ‑у, М ‑дзе, м.

Спец.

1. Збудаванне, пераважна ступеньчатае, для рэгулявання руху вады ў каналах з нахіленым дном.

2. Розніца паміж верхнім і ніжнім узроўнем (вады, тэмпературы і пад.).

перапа́даць, ‑ае; ‑аем, ‑аеце, ‑аюць; зак.

Разм. Упасці, папа́даць адзін за другім — пра ўсё, многае або ўсіх, многіх.

перапада́ць, ‑а́е.

Незак. да перапасці.

перападлі́к, ‑у, м.

Новы або паўторны ўлік, падлік наяўнасці чаго‑н. Перападлік тавараў.