расча́ць, разачну, разачнеш, разачне; разачнём, разачняце; зак.
Разм. Пачаць (рабіць што‑н.). Сустракаў я землякоў, казалі, што Ева расчала рубіць вясной вялікі дом, .. каб улажыць усе тыя лішнія грошы, якія яна атрымала сёлета за лён. Ермаловіч.
расчляне́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. расчляняць — расчляніць.
расчлянёнасць, ‑і, ж.
Стан расчлянёнага. Расчлянёнасць рэльефу.
расчлянёны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад расчляніць.
расчляні́цца, ‑членіцца; зак.
Раздзяліцца на часткі.
расчляні́ць, ‑чляню, ‑членіш, ‑членіць; зак., што.
Раздзяліць на асобныя часткі. Расчляніць тэрыторыю. // Разбіць на асноўныя састаўныя элементы. Расчляніць вытворчы працэс.
расчляня́цца, ‑яецца; незак.
1. Незак. да раcчляніцца.
2. Зал. да расчляняць.
расчляня́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.
Незак. да расчляніць.
расчо́ска, ‑і, ДМ ‑сцы; Р мн. ‑сак; ж.
Грэбень для расчэсвання валасоў. Чалавек зняў з рукі плашч, .. дастаў з верхняй кішэні пінжака расчоску і правёў ёю некалькі разоў па рэдкіх пасівелых валасах. Пальчэўскі.
расчу́ленасць, ‑і, ж.
Стан расчуленага; усхваляванасць. [Хлопчык] паволі змаўкаў, сціха хліпаючы не столькі ад гора, колькі ад расчуленасці. Гарэцкі. Засталася расчуленасць, ціхая, трошкі як быццам хмельная радасць успамінаў, выразных да самай найменшай драбніцы. Брыль.