Verbum

перамо́тчыца, ‑ы, ж.

Жан. да перамотчык.

перамо́ўчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перамаўчаць.

перамо́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перамачыць.

перамо́чвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да перамочваць.

перамо́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перамачыць.

перамо́шчаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перамасціць.

перамо́шчванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. перамошчваць — перамасціць.

перамо́шчвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да перамошчваць.

перамо́шчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перамасціць.

перамудрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак.

Разм.

1. Занадта ўскладніць, заблытаць што‑н.

2. каго. Абагнаць, перасягнуць каго‑н. у мудраванні; перахітрыць.