Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

расцэ́ньваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да расцаніць.

расцюкава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад расцюкаваць.

расцюкава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак., што.

Развязаць, распакаваць (цюк, звязку).

расцюко́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расцюкоўваць — расцюкаваць.

расцюко́ўвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да расцюкоўваць.

расцюко́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да расцюкаваць.

расцюко́ўка, ‑і, ДМ ‑ўцы; ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расцюкоўваць — расцюкаваць.

расцяга́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад расцягаць.

расцяга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разабраць, разнесці за некалькі прыёмаў, у розныя месцы. Ніжніх лесвіц няма — расцягалі на дровы, на верхніх ярусах — густыя пераплёты коса пастаўленых клетак. Навуменка. Абгніў, абваліўся паркан. Праўда, .. [Алеся] сама пакрысе яго расцягала. Скрыган. // Раскрасці. Пайсці ў лес, гэта значыць кінуць усё дабро. А хіба яно застанецца цэлае! Яго ж расцягаюць дарэшты. Чарнышэвіч.

расця́гванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расцягваць — расцягнуць.