расхрыста́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Разм. Расхінуць шырока (адзенне, часткі адзення). [Крушынскі] расхрыстаў скураную жакетку. Бядуля. // Раскрыць, агаліць (цела), расхінуўшы адзенне. Блукае [Фенька], як здань, — сухаплечы, рабрысты, Чупрыну ўскудлачыў, грудзіну расхрыстаў. Арочка.
расхры́ствацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.
Незак. да расхрыстацца.
расхры́стваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да расхрыстаць.
расху́таны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад расхутаць.
расху́тацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Перастаць быць захутаным, зняўшы з сябе якое‑н. верхняе адзенне (хустку, шаль і пад.).
расху́таць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
Вызваліць ад таго, што абхінае, пакрывае каго‑, што‑н. [Уладзімір:] Мне хочацца папрасіць, каб .. [Гінка] расхутала Мэрачку і пусціла яе пабегаць. Корбан. Сані спыніліся. Лёкай Пятро расхутаў паноў, павесіў футры ля ляжанкі. Караткевіч.
расху́тванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. расхутваць — расхутаць.
расху́твацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да расхутацца.
2. Зал. да расхутваць.
расху́тваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да расхутаць.
расцалава́цца, ‑луюся, ‑луешся, ‑луецца; зак.
Абняўшыся, моцна некалькі разоў пацалавацца адзін з другім. Яны абняліся і расцалаваліся, нібы трыццаць год не бачылі адзін аднаго. Паслядовіч. Вось зараз расцалуюся з сябрамі (Ужо наліты шклянкі развітання). Панчанка.