расто́ўкваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да растаўчы.
расто́чаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад растачыць 3.
расто́чванне 1, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. расточваць 1 — растачыць 1.
расто́чванне 2, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. расточваць 2 — растачыць 2.
расто́чванне 3, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. расточваць 3 — растачыць 3.
расто́чвацца 1, ‑аецца; незак.
1. Незак. да растачыцца 1.
2. Зал. да расточваць 1.
расто́чвацца 2, ‑аецца; незак.
1. Незак. да растачыцца 2.
2. Зал. да расточваць 3.
расто́чваць 1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да растачыць 1.
расто́чваць 2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да растачыць 2.
расто́чваць 3, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да растачыць 3.
расто́чка 1, ‑і, ДМ ‑чцы, ж.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. растачыць 1.
расто́чка 2, ‑і, ДМ ‑чцы, ж.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. растачыць 3.
расто́чнік, ‑а, м.
Рабочы, які займаецца расточкай 1.
расто́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да расточкі 1. Расточныя работы. // Які служыць для расточкі 1. Расточныя інструменты. Расточныя станкі.
растр, ‑а, м.
Спец. Сістэма ліній, нанесеных у пэўным парадку на якую‑н. паверхню аптычным, графічным, механічным або іншым спосабам, а таксама прыстасаванне, якое складаецца з сістэмы адпаведна размешчаных ніцей, палос, прызмаў, лінзаў і пад.
[Ням. Raster.]
растраві́цца, ‑травіцца; зак.
1. Разм. Моцна раздражніцца чым‑н.
2. Спец. Паглыбіцца або падняцца ад дзеяння кіслаты або іншых едкіх рэчываў (пра рэльеф малюнка, адбітку). Малюнак добра растравіўся.