непрадукты́ўны, ‑ая, ‑ае.
У граматыцы — такі, пры дапамозе якога не ўтвараюцца новыя словы.
непрадукты́ўны, ‑ая, ‑ае.
У граматыцы — такі, пры дапамозе якога не ўтвараюцца новыя словы.
непрадукцы́йнасць, ‑і,
Уласцівасць непрадукцыйнага.
непрадукцы́йны, ‑ая, ‑ае.
1. Які трапіцца дарам, без карысці, не дае патрэбных вынікаў.
2. Які не дае прыбытку, нерэнтабельны.
непраду́манасць, ‑і,
Якасць непрадуманага.
непраду́маны, ‑ая, ‑ае.
Недастаткова абдуманы.
непрае́зджы, ‑ая, ‑ае.
Цяжкі або немагчымы для праезду.
непрае́зны, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і непраезджы.
непразо́рлівасць, ‑і,
Уласцівасць непразорлівага.
непразо́рлівы, ‑ая, ‑ае.
Няздольны правільна прадбачыць пітон., непрадбачлівы.
непразры́стасць, ‑і,
Уласцівасць і якасць непразрыстага.