Verbum

перакрыча́ць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., каго.

Заглушыць сваім крыкам голас другога; дабіцца, дамагчыся таго, каб свой голас быў пачуты сярод іншых гукаў. Пеўні стараліся перакрычаць адзін другога. Даніленка. — Дзядзька Сцяпан! — старалася перакрычаць Ячнага Валька. — Дзядзька Сцяпан!.. Брыль.

перакры́шаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перакрышыць.

перакры́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перакрышыць.

перакрышы́цца, ‑крышыцца; зак.

Раскрышыцца, пакрышыцца — пра ўсё, многае.

перакрышы́ць, ‑крышу, ‑крышыш, ‑крышыць; зак., што.

1. Пакрышыць, раздзяліць, раздрабіць што‑н. поўнасцю або ўсё, многае. Трэба яшчэ горы перавярнуць, пакуль дойдзе чарга да пасадкі. Ачыстка, раўнаванне. А затым — узварушыць здзірванелы пласт дыскамі. Усе дзікія карэнні перакрышыць, павыцягваць... Тады трактар. Кулакоўскі.

2. Парэзаць, пасекчы што‑н. яшчэ раз, нанава. Перакрышыць тытунь драбней.

перакрэ́мзаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Тое, што і пакрэмзаць.

перакрэ́слены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перакрэсліць.

перакрэ́сліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. перакрэсліваць — перакрэсліць.

перакрэ́слівацца, ‑аецца; незак.

Зал. да перакрэсліваць.

перакрэ́сліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перакрэсліць.