Verbum

непераадо́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць непераадольнага.

непераадо́льны, ‑ая, ‑ае.

Такі, што немагчыма адолець. Непераадольная, усеабдымная стома апанавала чалавека. Быкаў.

неперабо́рлівасць, ‑і, ж.

Уласцівасць непераборлівага; адсутнасць пераборлівасці.

неперабо́рлівы, ‑ая, ‑ае.

Які не вылучаецца пераборлівасцю, строгасцю ў выбары; які нічым не грэбуе. [Надзея:] — На яду .. [дзеці] непераборлівыя; будзе цяпло, а скарынка хлеба ды бульбіна заўсёды знойдуцца, — і вырастуць. Кірэйчык. Я .. [маці] мала дакучаў, быў непераборлівы на харч, мала плакаў і больш спаў. Астрэйка. // Непатрабавальны (аб раслінах, жывёлах). Ласі здольны жыць не толькі на поўначы, але і ў розных кліматычных умовах. На корм яны вельмі непераборлівыя. В. Вольскі. З усіх збожжавых культур авёс — самы непераборлівы, расце на тых палетках, дзе ніякія іншыя культуры не маглі даць нават сярэдняга ўраджаю. «Беларусь».

неперакана́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць непераканальнага.

неперакана́льны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і непераканаўчы. Абвінавачанні былі слабыя, непераканальныя і малаверагодныя, іх лёгка было абвергнуць, нават не будучы юрыстам. Машара.

неперакана́ўчасць, ‑і, ж.

Уласцівасць непераканаўчага; адсутнасць пераканаўчасці.

неперакана́ўчы, ‑ая, ‑ае.

Які пазбаўлены пераканаўчасці; неабгрунтаваны, бяздоказны. Непераканаўчы доказ.

непераклада́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць неперакладальвага. Неперакладальнасць ідыёмы.

непераклада́льны, ‑ая, ‑ае.

Які нельга дакладна перакласці на іншую мову. Неперакладальны выраз.