Verbum

рассыце́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.

Разм. Зрабіцца сытым; растаўсцець. [Лявон] рассыцеў і панам сам зрабіўся. Бядуля.

рассява́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны, прыстасаваны для рассявання. Пакуль калгаснікі запаўнялі бак рассявальнага апарата, лётчык праводзіў інструктаж сігнальшчыкаў. Стаховіч.

рассява́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. рассяваць — рассеяць.

рассява́цца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да рассеяцца (у 1 знач.).

2. Зал. да рассяваць.

рассява́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да рассеяць (у 1 знач.).

рассяда́цца ​¹, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да рассесціся ​¹.

рассяда́цца ​², ‑аецца.

Незак. да рассесціся ​².

рассяда́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Разм. Сядзець важна, займаючы шмат месца. За сталом рассядаў пажылы, але грузны мужчына. Карпюк.

рассядзе́цца,

гл. расседзецца.

рассядла́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад рассядлаць.

рассядла́цца, ‑аецца; зак.

Скінуць з сябе сядло. Конь рассядлаўся.