Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авклмнопртухчыэ-
клмрсуў

шост, ✂, м.

Доўгая тонкая палка ці жэрдка.

  • Скачок з шастом (у спорце).

|| памянш. шасток, ✂.

|| прым. шаставы, ✂.

  • Шаставая лінія сувязі (на шастах).

шосты, ✂.

  1. гл. шэсць.

  2. ж. Які атрымліваецца дзяленнем на шэсць.

    • Шостая частка.
    • Адна шостая (наз.).