Verbum

цап у знач. вык. (разм.).

Цапнуць.

• Ц. за нагу.

цапаўё, ✂, н.

Тое, што і цапільна.

цапацца, ✂; незак. (разм.).

1. Хапацца рукамі, зубамі, кіпцюрамі і пад.

2. перан. Сварыцца, спрачацца.

   • Ц. з-за дробязі.

|| зак. пацапацца, ✂.

цапаць, ✂; незак. (разм.).

1. Хапаць рукамі, зубамі, кіпцюрамі і пад.

2. Лапаць, мацаць.

   • Не тваё, не цапай!

|| зак. сцапаць, ✂.

|| аднакр. цапнуць, ✂.

|| наз. цапанне, ✂.

цапільна, ✂, н.

Дзяржанне цэпа ў выглядзе доўгай палкі, да якой прывязваецца біч.

• Арэхавае ц.

цапстрыкі, ✂, н. (разм.).

Дробныя рэчы хатняга скарбу.

• Збірай свае ц.!

цапу-лапу, прысл. (разм.).

Спехам, абы-як.

• Работа зроблена цапу-лапу.