Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авклнопрухыэ
абзіклмнопрстўфх

тэпаць, ✂; незак. (разм.).

  1. Ісці, робячы частыя крокі.

  2. Ісці, хадзіць наогул.

    • Нехта тэпае па двары.

  3. Пра дзяцей: пачынаць хадзіць, хадзіць няўпэўнена.

    • Хлопчык ужо пачынае т.

|| наз. тэпанне, ✂.

тэпці, ✂, м. (разм.).

Від лёгкага хатняга абутку, часцей дзіцячага.

|| памянш. тэпцік, ✂.