Verbum

рынак, ✂, м.

1. Сфера таварнага абарачэння, тавараабароту.

   • Знешні р.
   • Унутраны р.
   • Рынкі збыту (раёны рэалізацыі тавараў; спец.).

2. Месца рознічнага гандлю пад адкрытым небам або ў гандлёвых радах, базар.

   • Калгасны р.
   • Крыты р.
   • Гандляваць на рынку.

|| прым. рыначны, ✂.

• Рыначныя адносіны.
• Рыначная цана.

рынг, ✂, м.

Абгароджаная канатам пляцоўка для спаборніцтваў па боксу.

• Выхад на р.
• Пакінуць р. (таксама перан. перастаць займацца боксам).

рында​¹, ✂, м.

На Русі ў сярэднія вякі: воін царскай прыдворнай аховы.

рында​², ✂, ж.:

• рынду біць (спец.) — на гандлёвых суднах у старыя часы, а таксама ў парусным флоце: тройчы ўдарыць у звон роўна ў поўдзень.

рынуцца, ✂; зак.

Імкліва кінуцца, накіравацца, хлынуць.

• Р. ў атаку.
• Вада рынулася, прарваўшы загароду.