Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авджотуыэ
абвгджзклмнпстфхцчш

рыгарызм, ✂, м. (кніжн.).

Празмерная строгасць, прамалінейнасць у выкананні маральных прынцыпаў, у паводзінах.

|| прым. рыгарыстычны, ✂.

рыгарыст, ✂, м. (кніжн.).

Чалавек, які вызначаецца рыгарызмам.

|| ж. рыгарыстка, ✂.

рыгарыстычны, ✂.

Схільны да рыгарызму.

  • Р. погляд на рэчы.

|| наз. рыгарыстычнасць, ✂.

рыгаць, ✂; незак. (разм.).

  1. Вывяргаць ротам прынятую ежу, ванітаваць.

  2. Моцна ікаць.

|| аднакр. рыгнуць, ✂.

|| незак. парыгаць, ✂.

|| наз. рыганне, ✂.