Verbum

рупар, ✂, м.

1. Труба канічнай формы, якая служыць для ўзмацнення гуку.

   • Гаварыць у р.

2. Рэпрадуктар у выглядзе такой трубы.

   • З рупара даносілася музыка.

3. перан., чаго. Распаўсюджвальнік чыіх-н. ідэй, поглядаў (кніжн.).

   • Р. чужых ідэй.

|| прым. рупарны, ✂.

рупець, ✂; незак.

1. безас., каму, з інфінітывам і без дапаўнення. Пра неадольнае жаданне рабіць што-н.; хацецца; карцець.

   • Мне рупіла хутчэй пра ўсё даведацца.

2. Турбаваць, не даваць спакою.

   • Яго ўвесь час рупіць сям’я і гаспадарка.

рупіцца, ✂; незак.

1. Клапаціцца, непакоіцца пра каго-, што-н.

   • Р. пра сям’ю.

2. безас. Хацецца.

   • Мне ўсё рупіцца паехаць туды.

|| зак. парупіцца, ✂.

рупія, ✂, ж.

Грашовая адзінка ў Індыі, Пакістане і некаторых іншых краінах.

|| прым. рупіевы, ✂.

руплівы, ✂.

Які імкнецца зрабіць як мага больш і лепш; дбайны; клапатлівы, старанны.

• Р. чалавек.
• Руплівая праца.

|| наз. руплівасць, ✂.

рупны, ✂.

Тое, што і руплівы.

• Р. гаспадар.

|| наз. рупнасць, ✂.