Verbum

п’янаваты, ✂.

Злёгку п’яны.

• Насупраць сядзеў п. дзядзька.

п’янець, ✂; незак.

Станавіцца п’яным.

• П. ад адной чаркі.
• П. ад шчасця (перан.).

|| зак. зап’янець, ✂, сп’янець, ✂ і ап’янець, ✂.

|| наз. ап’яненне, ✂.

п’яніца, ✂, м.; ✂, ж..

Той, хто п’янствуе, алкаголік.

• Непрабудны п.

п’яніць, ✂; незак.

Рабіць п’яным.

• Віно п’яніць.
• Духмяны пах квецені п’яніў галовы.
• Поспехі п’яняць (перан.).

|| зак. ап’яніць, ✂.

п’янка, ✂, ж. (разм.).

1. Гулянка, дзе многа п’юць спіртных напіткаў.

   • Справіць п’янку.

2. Тое, што і п’янства.

   • Прагулы з-за п’янкі.

п’янкі, ✂.

Тое, што і п’янлівы.

|| наз. п’янкасць, ✂.

п’янлівы, ✂.

Які прыводзіць да стану ап’янення, хмельны.

• П. водар.

|| наз. п’янлівасць, ✂.

п’янства, ✂, н.

Пастаяннае і празмернае ўжыванне спіртных напіткаў.

• Тут раней панавала невыводнае п.

п’янстваваць, ✂; незак.

Займацца п’янствам.

п’янчуга, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм. пагард.).

Тое, што і п’яніца.

|| памянш.-ласк. п’янчужка, ✂.