Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

зляжацца, ✂; зак.

Ушчыльніцца ад доўгага ляжання.

  • Сена зляжалася.

злямцаваць, ✂; зак.

Збіць у лямец.

  • З. воўну.

зляпаць, ✂; зак. (разм.).

Зрабіць што-н. наспех, абы-як.

  • Сяк-так зляпаў дзверы.

зляпіцца, ✂; зак. (разм.).

Пра што-н. клейкае, ліпкае: змацавацца, злучыцца.

  • Лісты кнігі зляпіліся.

|| незак. злеплівацца, ✂.

зляпіць, ✂; зак.

  1. гл. ляпіць.

  2. Злучыць чым-н. ліпкім, склеіць (разм.).

    • З. лісты паперы.
    • З. кавалкі статуэткі.

|| незак. злепліваць, ✂.

злятацца, ✂; зак.

Набыць навыкі для сумесных палётаў.

  • Лётчыкі звяна добра зляталіся.

зляцецца, ✂; зак.

Прыляцець у адно месца з розных бакоў.

  • Восы зляцеліся на салодкае.

|| незак. злятацца, ✂.

|| наз. злёт, ✂.

зляцець, ✂; зак.

  1. Летучы, спусціцца.

    • Верабей зляцеў з куста.
  2. Упасці зверху (разм.).

    • З. з ганка.
    • Паперы зляцелі са стала.
  3. Узляцеўшы, пакінуць якое-н. месца, вылецець куды-н. далёка.

    • Птушкі некуды зляцелі.
    • Прыказка зляцела з вуснаў (перан.).

|| незак. злятаць, ✂.