Verbum

гора​¹, ✂, н.

1. Глыбокі жаль, смутак.

   • Захварэць з гора.

2. Тое, што і няшчасце.

   • У мяне вялікае г.

3. Жыццёвыя няўдачы, мукі, нястача.

   • Гора не знаць.
   • Цярпець г.

◊

• Глынуць гора (разм.) — перажыць многа цяжкасцей.

• Заліць гора (разм.) — напіцца з гора.

• З горам папалам (разм.) — з вялікай цяжкасцю.

гора​² (іран.)

Першая частка складаных слоў, якая абазначае: дрэнны, незадачлівы, напр. гора-кіраўнік, гора-паляўнічы.

горад​¹, ✂, м.

1. Буйны населены пункт, адміністрацыйны, прамысловы, гандлёвы і культурны цэнтр.

   • Сталічны г.
   • Г. на Дзвіне.
   • За горадам жыць (у прыгарадзе).

2. Населенае месца, абгароджанае і ўмацаванае сцяной (гіст.).

   • Старажытны славянскі г.

|| памянш. гарадок, ✂.

|| прым. гарадскі, ✂.

• Гарадская гаспадарка.
• Гарадскія будынкі.

горад​², ✂, м.

У розных рухомых гульнях (напр. лапта, гарадкі): месца, лагер кожнай каманды (звычайна абазначаны на зямлі квадратамі).

горадабудаўнік, ✂, м.

Архітэктар, спецыяліст па будаўніцтву і планіроўцы гарадоў.

горадабудаўніцтва, ✂, н.

Гарадское будаўніцтва.

|| прым. горадабудаўнічы, ✂.

горан, ✂, м.

1. Печ для пераплаўкі металаў і абпальвання керамічных вырабаў, а таксама кавальскі ачаг з мяхамі і паддувалам для награвання металу.

2. Ніжняя частка доменнай печы, дзе згарае паліва.

|| прым. гарнавы, ✂.

гораўзыходнік, ✂, м.

Тое, што і альпініст.

|| ж. гораўзыходніца, ✂.

|| прым. гораўзыходніцкі, ✂.

гораўтварэнне, ✂, н.

Працэс утварэння гор.

горац, ✂, м.

Жыхар гор, горнай краіны.

|| ж. гаранка, ✂.

|| прым. горскі, ✂.

• Горскія народы.