Verbum

гемаглабін, ✂, м.

Бялковае рэчыва ў саставе крыві, якое надае ёй чырвоны колер і пераносіць кісларод ад органаў дыхання да тканак арганізма.

|| прым. гемаглабінавы, ✂.

гемарой, ✂, м.

Хвароба, звязаная з застоем крыві ў ніжняй частцы прамой кішкі і расшырэннем вен у выглядзе вузлоў, якія часта выклікаюць крывацёк.

|| прым. гемараідальны, ✂ і гемаройны, ✂.

• Гемараідальныя шышкі.
• Гемаройная кроў.