Verbum

злодзей, ✂, м.

1. Той, хто крадзе, займаецца крадзяжом.

   • Злавіць злодзея.

2. Ужыв. як лаянкавае слова (разм.).

   • Што ж ты, з., тут натварыў!

|| ж. зладзейка, ✂.

|| прым. зладзейскі, ✂.

зложніца, ✂, ж. (спец.).

Форма, якая запаўняецца расплаўленым металам для атрымання злітка.

злом, ✂, м.

1. Месца пералому, разлому.

2. Круты паварот.

   • З. ракі.

◊

• На злом галавы (разм.) — тое, што і на скрут галавы (гл. скрут).

зломак, ✂, м.

1. Непрыгодная, паламаная рэч або адламаны кавалак чаго-н.

2. Пра слабага, надарванага чалавека (звычайна з адмоўем; разм.).

   • Бацька дужы, і сын не з.

злоснік, ✂, м.

Чалавек, які мае зло на каго-н., вораг.

• Сябры і злоснікі.

|| ж. злосніца, ✂.

|| прым. злосніцкі, ✂.

• Злосніцкія нагаворы.

злосны, ✂.

1. Поўны злосці, нядобразычлівасці.

   • З. паклёп.
   • Злосныя намеры.

2. Сярдзіты, куслівы, злы (пра жывёл).

   • З. сабака.

3. Свядома нядобрасумленны.

   • З. банкрут.

4. Закаранелы ў чым-н. заганным.

   • З. парушальнік дысцыпліны.

|| наз. злоснасць, ✂.

злосць, ✂, ж.

1. Пачуццё варожасці, жаданне прычыняць зло.

   • Не мець злосці на каго-н.

2. Пачуццё гневу, раздражнення.

   • Гаварыць са злосцю.
   • З. разбірае каго-н.

злоты, ✂, м.

Грашовая адзінка ў Польшчы.

злоўжыванне, ✂, н.

1. гл. злоўжыць.

2. звычайна мн. Учынак, звязаны з незаконным, злачынным выкарыстаннем сваіх правоў і магчымасцей.

   • Прыняць меры да спынення злоўжыванняў.

злоўжыць, ✂; зак.

Ужыць на зло, незаконна выкарыстаць што-н. каму-н.

• З. службовым становішчам.
• З. давер’ем.

|| незак. злоўжываць, ✂.

|| наз. злоўжыванне, ✂.