Verbum

драпежніцкі, ✂.

1. гл. драпежнік.

2. перан. Шкодніцкі, заснаваны на асабістай выгадзе.

   • Драпежніцкае высяканне лесу.
   • Драпежніцкая лоўля рыбы.

драпежніцтва, ✂, н.

1. Спосаб існавання драпежных жывёл (спец.).

   • Ваўкі жывуць драпежніцтвам.

2. перан. Характар дзеянняў, уласцівых драпежніку (у 2 і 3 знач.).

   • Д. ў лоўлі рыбы.

3. перан. Драпежніцкае (у 3 знач.) вядзенне гаспадаркі, выкарыстанне чаго-н. драпежніцкім чынам.

   • Лясное д.

драпежны, ✂.

1. Пра жывёл: які корміцца жывёламі.

   • Д. звер.
   • Драпежныя рыбы.

2. перан. Прагны, поўны імкнення авалодаць кім-, чым-н., захапіць што-н., а таксама тай, што выражае такое імкненне.

   • Драпежная натура.
   • Д. погляд.

|| наз. драпежнасць, ✂.

драпіна, ✂, ж.

Ранка на скуры, пашкоджанне ў выглядзе палоскі на прадмеце, зробленыя чым-н. вострым (нажом, кіпцюрамі і пад.).

• Глыбокая д.
• Ногі ў драпінах ад іржэўніку.
• Д. на паліраваным стале.

|| памянш. драпінка, ✂.

драпіраваць, ✂; незак.

Абіваць, упрыгожваць якой-н. тканінай, збіраючы адзенне, тканіну ў прыгожыя складкі.

• Д. сцены.

|| зак. задрапіраваць, ✂.

|| звар. драпіравацца, ✂.

|| зак. задрапіравацца, ✂.

|| наз. драпіроўка, ✂ і драпіраванне, ✂.

драпіроўка, ✂, ж.

1. гл. драпіраваць.

2. Фіранка, тканіна, што спускаецца шырокімі складкамі.

|| прым. драпіровачны, ✂.

драпіроўшчык, ✂, м.

Майстар, які займаецца драпіроўкай (у 1 знач.).

|| ж. драпіроўшчыца, ✂.

драпры, нескл., н.

Тое, што парцьера.

драсён, ✂, м.

Травяністая, звычайна адналетняя, расліна сямейства грэчкавых.

|| прым. драсёнавы, ✂.

• Сямейства драсёнавых (наз.).

дратаванка, ✂, ж. (разм.).

Пяньковая або льняная пуга, крута звітая з трох столак (кожная з якіх з’яўляецца асобнай тоненькай вяровачкай).

• Пастухі і падпаскі гучна ляскалі дратаванкамі.