Verbum

пудзіла, ✂, н.

1. Чучала для адпужвання птушак у агародах, садах.

2. перан. Пра чалавека, які адпужвае сваім выглядам, а таксама пра чалавека, вычварна, безгустоўна апранутага (разм.).

3. Тое, чым (той, кім) палохаюць, прадмет боязні боязі, страху.

пудзіцца, ✂; незак.

Пужацца, палохацца (звычайна пра жывёлу).

|| зак. спудзіцца, ✂, напудзіцца, ✂ і успудзіцца, ✂.

пудзіць, ✂; незак.

Страшыць, пужаць (жывёлу); пужаючы, разганяць, адганяць адкуль-н.

• Машыны пудзілі жывёлу.
• П. варон.

|| зак. спудзіць, ✂, напудзіць, ✂ і успудзіць, ✂.

пудла, ✂, н. (разм.).

Промах у стральбе, няўдалы стрэл.

◊

• Даць пудла (разм.) — 1) не пацэліць, прамахнуцца; 2) зрабіць памылку.

пудовік, ✂, м.

Пудовая гіра.

пудовы, ✂.

Вагой у адзін пуд.

пудра, ✂, ж.

Дробны, мяккі і пахучы парашок для касметычных мэт.

• П. для твару.

○

• Цукровая пудра — цукар у выглядзе дробнага парашку, які ўжыв. ў кулінарыі.

пудраніца, ✂, ж.

Каробачка для пудры.

пудрыцца, ✂; незак.

Пакрываць сабе твар пудрай.

|| зак. напудрацца, ✂ і папудрыцца, ✂.

|| наз. пудранне, ✂.

пудрыць, ✂; незак.

Пакрываць пудрай.

• П. твар.
• П. нос.

|| зак. напудрыць, ✂ і папудрыць, ✂.

|| наз. пудранне, ✂.