Verbum

торый, ✂, м.

Хімічны радыеактыўны элемент, які выкарыстоўваецца ў ядзернай энергетыцы як сыравіна для атрымання ядзернага паліва.

|| прым. торыевы, ✂ і торысты, ✂.

тост​¹, ✂, м.

Застольная прапанова выпіць за чыё-н. здароўе, за поспех у чым-н. або ў гонар каго-н.

тост​², ✂, м.

Падсмажаная ці падсушаная лустачка хлеба.

• Тосты з сырам.
• Тосты з вяндлінай.

тостэр, ✂, м.

Электрычны прыбор для прыгатавання тостаў​².

|| прым. тостэрны, ✂.

тоўпіцца, ✂; незак.

1. Збірацца дзе-н. вялікай групай, утвараць натоўп.

   • Каля рэчкі тоўпіліся людзі.

2. Змяшчацца, умяшчацца дзе-н., у чым-н. (абл.).

   • Людзі не тоўпіліся ў аўтобус.
   • Думкі не тоўпіліся ў галаве.

тоўста...

Першая частка складаных слоў, якая адпавядае па знач. слову тоўсты і пішацца, калі націск у другой частцы слова падае не на першы склад, напр. тоўстагаловы, тоўстасцябловы, тоўставалакністы.

тоўсты, ✂.

1. Вялікі, значны ў аб’ёме, у абхваце.

   • Т. чалавек.
   • Тоўстая бяроза.

2. Вялікі ў папярочным сячэнні.

   • Тоўстае дрэва.
   • Тоўстая вяроўка.

3. Пра голас, гук: нізкі, густы.

|| наз. таўшчыня, ✂.

тоўчаны, ✂.

Атрыманы ў выніку таўчэння.

• Тоўчаная бульба.

тоўшча, ✂ і тоўшч, ✂, ж.

Слой якога-н. рэчыва, што мае вялікую таўшчыню.

• Т. зямной кары.

точаны, ✂.

1. Наточаны, востры.

   • Точаная брытва.

2. Які вытачылі.

   • Крэсла на точаных ножках.

3. перан. 3 правільнымі, прыгожа акрэсленымі лініямі (пра рысы твару, фігуру і пад.).

   • Т. профіль.