Verbum

прыправа, ✂, ж.

Тое, чым прыпраўляюць страву для смаку.

• Вострая п.

|| прым. прыправачны, ✂.

прыправіць, ✂; зак.

1. чым. Прыбавіць чаго-н. для смаку (да стравы).

   • П. суп таматам.

2. Прыладзіць, прымацаваць.

   • П. пастронкі да ворчыка.

|| незак. прыпраўляць, ✂.

прыпражны, ✂.

1. Такі, якога прыпрагаюць.

   • П. конь.

2. Конь, запрэжаны ў прыпрэжку.

прыпрэгчы, ✂; зак.

Упрэгчы яшчэ, дадаткова.

• П. яшчэ аднаго каня.

|| незак. прыпрагаць, ✂.

прыпрэжка, ✂, ж.

Запрэжка коней збоку ад аглабель для дапамогі каранніку.

• Запрагаць у прыпрэжку.

прыпудрыцца, ✂; зак. (разм.).

Злёгку напудрыць сабе твар.

|| незак. прыпудрывацца, ✂.

прыпудрыць, ✂; зак. (разм.).

Крыху, злёгку напудрыць.

• П. твар.

|| незак. прыпудрываць, ✂.

прыпужаць, ✂ і прыпужнуць, ✂; зак. (разм.).

Злёгку напужаць, прыгразіць з мэтай уздзеяння.

• Прыпужаць пакараннем.
• Прыпужнуць вымовай.

|| незак. прыпужваць, ✂.

прыпусціцца, ✂; зак. (разм.).

1. Пайсці, пабегчы хутка, паскорыць хаду, крок; пачаць што-н. рабіць, пусціцца.

   • П. за кім-н.
   • П. бягом.
   • П. ў скокі.
   • П. бегчы.

2. Тое, што і узмацніцца.

   • Дождж прыпусціўся.

|| незак. прыпускацца, ✂.

прыпусціць, ✂; зак.

1. каго (што) да каго. Дапусціць да злучкі, да сысання малака (спец.).

   • П. жарабка.
   • П. цяля да каровы.

2. што і чаго. Выпусціць затрыманае.

   • Карова малака не прыпусціла.

3. Пабегчы хутчэй (разм.).

   • П. наўздагон.

4. Пачаць ісці з большай сілай (разм.).

   • Дождж прыпусціў.

5. Зрабіць шырэйшым, даўжэйшым (спец.).

   • П. сукенку ў падоле.

|| незак. прыпускаць, ✂.

|| наз. прыпуск, ✂.