Verbum

прочырк, ✂, м.

Рыска, пракрэсленае месца, якое абазначае пропуск чаго-н.

• П. у анкеце.

прошва, ✂, ж.

Карункавая або вышываная палоска, якую ўшываюць ў настольнік, ручнік і пад.

• Яна цудоўна вышывала і пляла з нітак прошвы.

прошлы, ✂:

• прошлы час — у граматыцы: форма дзеяслова, якая абазначае дзеянне, што адбывалася да моманту гаворкі пра яго або якога-н. іншага дзеяння ў мінулым.

пругкі, ✂.

1. Спружыністы, які прымае першапачатковую форму пасля сціскання або згінання.

   • П. мяч.
   • Пругкія мускулы.

2. Пра рухі: моцны і плаўны.

   • П. крок.
   • Пругкая паходка.

|| наз. пругкасць, ✂.

прусак, ✂, м.

Рыжы таракан.

прусакі, ✂, м.

Немцы — ураджэнцы або жыхары былой нямецкай правінцыі Прусіі.

|| ж. прусачка, ✂.

|| прым. прускі, ✂.

прут, ✂, м.

1. Тонкая палка без сучча.

   • Асінавы п.

2. Тонкі металічны стрыжань, кавалак дроту.

   • Жалезны п.

|| памянш. пруток, ✂ і пруцік, ✂.

|| прым. прутковы, ✂ і пруцяны, ✂.

• Прутковы каркас.
• Пруцяная агароджа.

пруткі, ✂.

1. Тое, што і пругкі.

   • Пруткія галіны дрэва.

2. Жорсткі, цвёрды.

   • Калошы былі мокрыя і пруткія.

|| наз. пруткасць, ✂.

пруток, ✂, м.

1. гл. прут.

2. Вязальная спіца.

|| прым. прутковы, ✂.

пруцянець, ✂; незак.

Станавіцца нягнуткім, карчанець.

• П. ад холаду.

|| зак. апруцянець, ✂ і спруцянець, ✂.