Verbum

проба​², ✂, ж.

Колькасць частак высакароднага металу, якая змяшчаецца ў пэўнай колькасці вагавых долей сплаву, а таксама кляймо, якое абазначае гэту колькасць.

• Золата нізкай пробы.

|| прым. пробны, ✂.

• Пробнае золата (з кляймом пробы).

пробка, ✂, ж.

1. Электрычны засцерагальнік.

   • Пробкі перагарэлі.

2. перан. Вялікая колькасць каго-, чаго-н., якая перашкаджае нармальнаму руху (разм.).

   • П. на чыгуначным пераездзе.

пробліск, ✂, м.

1. Бляск або святло, якое раптоўна паявілася дзе-н.

   • Пробліскі маланкі.

2. перан., чаго. Слабае праяўленне чаго-н.

   • П. надзеі.
   • П. свядомасці.

пробны, ✂.

1. Узяты на пробу ​¹, прызначаны для ўзяцця пробы ​¹.

   • Пробныя духі.
   • П. камень (перан. пра ўчынак, выпадак, па якім робяць вывад аб трываласці, каштоўнасці, сіле чаго-н.).
   • П. шар (перан. пра дзеянне, пры дапамозе якога імкнуцца высветліць што-н.; уст.).

2. Які робіцца для выпрабавання, праверкі.

   • П. рэйс.

провад, ✂, м.

Металічны дрот для перадачы электрычнага току.

• Тэлефонны п.
• Старшыня на провадзе (тэлефонны апарат злучаны са старшынёй; разм.).

|| прым. правадны, ✂.

• Правадная сувязь (якая ажыццяўляецца па правадах, у адрозненне ад радыёсувязі).

продаж, ✂, м.

1. гл. прадаць.

2. Гандаль, тавараабарот.

   • Быць у продажы.
   • Выпусціць у п.

|| прым. прадажны, ✂.

продак, ✂, м.

Старажытны папярэднік па роду, а таксама суайчыннік з папярэдніх пакаленняў.

• Шанаваць памяць сваіх продкаў.

прожаўць, ✂, ж. (разм.).

Прымесь жоўтага, жаўцізны.

• Збажына, ледзь кранутая прожаўцю.

прожылак, ✂, м.

Тонкая каляровая палоска, прамежкавы слой ў камені, дрэве, а таксама жылка, якая свіціцца праз скуру.

• Белы кварц з жоўтымі прожылкамі.
• Рука з сінімі прожылкамі.
• Прожылкі на лістах, кветках.

проза, ✂, ж.

1. Невершаваная літаратура, у адрозненне ад паэзіі.

   • Мастацкая п.
   • Пісаць прозай.

2. перан. Будзённасць, паўсядзённасць жыцця.

   • П. жыцця.

|| прым. празаічны, ✂.