Verbum

працвісці, ✂; зак.

Прабыць які-н. час у цвіценні.

• Яблыня працвіла дзесяць дзён.

працвітаць, ✂; незак.

Тое, што і квітнець (у 2 знач.).

|| наз. працвітанне, ✂.

працерабіць, ✂; зак.

Расцерабіўшы, зрабіць праход.

• П. сабе дарогу (таксама перан.).

|| незак. працярэбліваць, ✂.

|| наз. працярэбліванне, ✂.

працерці, ✂; зак.

1. Прадзіравіць трэннем.

   • П. паперу гумкай.

2. Расціраючы, прапусціць праз што-н.

   • П. ягады праз сіта.

3. Выціраючы, ачысціць.

   • П. шкельцы акуляраў.

4. Пракласці, утварыць частай яздой, хадой (разм.).

   • П. дарогу саньмі санямі.

◊

• Працерці вочы (разм.) — прачнуцца, адысці ад сну.

|| незак. праціраць, ✂.

|| наз. працірка, ✂ і праціранне, ✂.

|| прым. працірачны, ✂.

працерціся, ✂; зак.

Прадрацца ад трэння.

• Локці рукавоў працерліся.

|| незак. працірацца, ✂.

працівіцца, ✂; незак.

Выказваць нязгоду, супраціўляцца.

• П. злу.

|| зак. запрацівіцца, ✂.

праціснуцца, ✂; зак.

Прабрацца праз натоўп, вузкі праход.

• П. між лавак.

|| незак. праціскацца, ✂.

праціснуць, ✂; зак.

1. Моцна націснуўшы, праламаць, увагнуць.

   • П. шыбу.
   • П. канапу.

2. Праштурхнуць, прасунуць намаганнем праз што-н. вузкае, цеснае.

   • П. руку ў шчыліну.

|| незак. праціскаць, ✂.

праціўнік, ✂, м.

1. Той, хто процідзейнічае каму-, чаму-н., варожа адносіцца да каго-, чаго-н.

   • П. прымірэння.

2. Вораг, нядобразычлівец.

   • Гэты чалавек — мой даўні п.

3. зб. Варожыя ўзброеныя сілы, вораг.

   • Адкрыць агонь па праціўніку.

4. Сапернік у спаборніцтве, барацьбе.

   • Баксёр лёгка справіўся з праціўнікам.

|| ж. праціўніца, ✂.

праціўны, ✂ (разм.).

Вельмі непрыемны, агідны.

• Праціўная істота.