Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

прасцэніум, , м. (спец.).

Частка сцэны перад заслонай.

|| прым. прасцэніумны, .

прасцяг, , м.

Свабодны, вялікі прастор, шыр.

  • Прасцягі палёў.

прасцяк, , м. (разм.).

Прастадушны, недалёкі чалавек.

|| памянш. прасцячок, .

|| ж. прасцячка, .

прасыхаць, ; незак.

Тое, што і сохнуць (у 1 знач.).

  • Вясной зямля добра прасыхае.
  • Піць не прасыхаючы (піць спіртнога многа, увесь час).

|| наз. прасыханне, .

прасякнуцца, ; зак.

Пранікнуцца, напоўніцца якім-н. пачуццём, перакананнем, ідэяй.

  • П. пачуццём адказнасці.

|| незак. прасякацца, .

прасякнуць, ; зак.

  1. Пранікнуць куды-н. праз што-н.

    • Цемра імкнулася п. усюды.
  2. перан., што (звычайна ў форме дзеепрым. зал. прош.).

    • Напоўніць якім-н. пачуццём, ідэяй. Верш прасякнуты пафасам гуманізму.

|| незак. прасякаць, .

|| наз. прасякненне, .

прасянішча, , н.

Поле, на якім расло проса.

прасянка, , ж.

Невялічкая птушка сямейства аўсянкавых.

прасячы, і прасекчы, ; зак.

  1. Секучы, зрабіць навылётную адтуліну ў чым-н.

    • П. акно.
    • П. палонку.
  2. Прабіць, сцябаючы або ўдараючы вострым.

    • П. бот сякерай.
    • П. пугай скуру.
  3. Зрабіць праход, праезд у чым-н. пры дапамозе інструментаў, прылад.

    • П. дарогу ў гарах.

|| незак. прасякаць, .

|| наз. прасяканне, .

прата...

Першая частка складаных слоў; ужыв. замест «прота...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напр. пратапоп, прататып.