Verbum

прастоланаследдзе, ✂, н. (кніжн.).

Парадак атрымання ў спадчыну прастола, улады манарха.

прастор, ✂, м.

1. Свабоднае, вялікае месца, абшар.

   • Стэпавы п.

2. Свабода, раздолле.

   • Дзецям тут п.

прастора, ✂, ж.

1. Адна з форм (поруч з часам) існавання матэрыі, якая бясконца развіваецца і характарызуецца працягласцю і аб’ёмам.

   • П. і час.

2. Працягласць, месца, неабмежаванае бачнымі памерамі.

   • Нябесная п.

3. Свабодны прамежак паміж чым-н., месца, дзе што-н. змяшчаецца.

   • Свабодная п. паміж сцяной і сталом.

|| прым. прасторавы, ✂.

прасторны, ✂.

Свабодны, не цесны.

• Прасторная хата.
• Прасторная сукенка.

прастраляць, ✂; зак.

Правесці які-н. час у стральбе.

прастрацыя, ✂, ж. (кніжн.).

Прыгнечаны стан, поўная абыякавасць да наваколля.

• Упадаць у прастрацыю.

прастрочваць, ✂; незак.

Тое, што і страчыць (у 1 знач.).

прастругаць, ✂; зак.

1. Выстругаць паглыбленне, паз у чым-н.

   • П. дошку.

2. Правесці які-н. час стругаючы.

|| незак. прастругваць, ✂.

прастрыгчы, ✂; зак.

1. Выстрыгчы падоўжную паласу на чым-н.

2. Правесці які-н. час, займаючыся стрыжкай чаго-н.

|| незак. прастрыгаць, ✂.

прастрэл, ✂, м. (разм.).

Прастудная хвароба — востры боль, ламота, калаццё ў паясніцы і інш. частках цела.