Verbum

прасеяцца, ✂; зак.

1. Ачысціцца, прайшоўшы праз сіта, рэшата.

2. Пра сыпучае: прасыпацца праз што-н.

|| незак. прасейвацца, ✂ і прасявацца, ✂.

|| наз. прасейванне, ✂ і прасяванне, ✂.

прасеяць, ✂; зак.

1. што і чаго. Ачысціць, прапускаючы праз сіта, рэшата.

   • П. муку.

2. Правесці які-н. час, сеючы што-н.

|| незак. прасейваць, ✂ і прасяваць, ✂.

|| наз. прасейванне, ✂ і прасяванне, ✂.

прасёлак, ✂, м.

Грунтавая дарога паміж невялікімі населенымі пунктамі.

|| прым. прасёлачны, ✂ і прасёлкавы, ✂.

прасіцель, ✂, м. (уст.).

Асоба, якая звяртаецца з просьбай, з прашэннем да каго-н. ці куды-н.

• Прыём прасіцеляў.

|| ж. прасіцелька, ✂.

|| прым. прасіцельскі, ✂.

прасіцца, ✂; незак.

1. Прасіць аб дазволе зрабіць што-н., адправіцца куды-н.

   • П. на каток.

2. Пра дзяцей: прасіць дазволу адправіць натуральную патрэбу.

   • П. на гаршчок.

3. Прасіць прабачэння, спагады, дапамогі і пад. (разм.)

   • — Адпусціце мяне, не мучце! — просіцца хлопчык.

4. перан. Быць гатовым да чаго-н., вельмі прыдатным ля чаго-н. (разм.).

   • Пейзаж так і просіцца на палатно.

|| наз. папрасіцца, ✂.

прасіць, ✂; незак.

1. каго (што), чаго, аб кім-чым і з інф. Звяртацца да каго-н. з просьбай аб чым-н.

   • П. дапамогі.
   • П. літасці.

2. каго (што) за каго (што), аб кім (чым). Клапаціцца аб кім-н., заступацца за каго-н.

   • П. за таварыша.

3. Запрашаць, зваць.

   • П. гасцей за стол.

4. Назначаць цану (разм.).

   • Колькі просіш за хату? (якая цана?).

5. Жабраваць (уст.).

   • П. міласціну.

|| зак. папрасіць, ✂.

праскакаць, ✂; зак.

1. Прабегчы, праехаць наўскач, скачкамі якую-н. адлегласць, цераз што-н. або мінуўшы што-н.

   • Праскакалі коннікі.

2. Правесці які-н, час скачучы.

праскварыцца, ✂; зак.

Стаць гатовым у выніку скварання.

• Сала праскварылася.

|| незак. праскварвацца, ✂.

праскварыць, ✂; зак.

1. Скварачы, давесці да гатоўнасці.

   • П. сала.

2. Правесці які-н. час, скварачы што-н.

   • Паўгадзіны праскварыла сала.

|| незак. праскварваць, ✂.

праскочыць, ✂; зак.

1. Хутка прабегчы міма чаго-н.

   • Каля нас праскочылі дзеці.
   • Поезд праскочыў паўстанак.

2. Пранікнуць, хутка прабрацца куды-н. праз якія-н. перашкоды (разм.).

   • П. у дзверы.

3. Лёгка прайсці, упасці праз якую-н. адтуліну.

   • Манета праскочыла ў шчыліну.

|| незак. праскакваць, ✂.