Verbum

гразі, ✂, н.

Азёрны або ліманны іл як лекавы сродак, а таксама месца, дзе ім лечацца.

• Лячыцца гразямі.
• Паехаць на г.

|| прым. гразевы, ✂.

• Гразевая ванна.

гразіцца, ✂; незак.

Тое, што і гразіць.

гразіць, ✂; незак.

1. каму і без дапаўнення.

   • Рабіць пагражальны жэст.
   • Г. пальцам.

2. каму чым. Абяцаць зрабіць каму-н. непрыемнасць.

   • Г. турмой.

|| зак. прыгразіць, ✂.

гразішча, ✂, ж. (разм.).

Вялікая гразь.

• Г. — не вылезці.

гразнуць, ✂; незак.

Апускацца ў што-н. гразкае, топкае.

• Ногі гразлі ў цягучай твані балота.

|| зак. загразнуць, ✂.

гразы, ✂.

1. Пакрыты граззю.

   • Гразкая дарога.

2. Багністы, топкі.

   • Гразкае дно ў вадаёме.

|| наз. гразкасць, ✂.

гразь, ✂, ж.

1. Размяклая ад вады глеба.

   • На агародзе г.

2. Бруд, нечыстоты.

   • На падлозе г.

3. перан. Пра амаральнасць, нячэснасць, што-н. ганебнае, нізкае.

◊

• Абліць граззю каго (разм. неадабр.) — незаслужана абняславіць, зняважыць каго-н.

• Змяшаць з граззю каго (разм. неадабр.) — груба аблаяць, зняважыць, зняславіць.

• Не ўдарыць тварам у гразь (разм. адабр.) — паказаць сябе як найлепш.

• Як гразі чаго (разм.) — вельмі многа.

• Грыбоў сёлета як гразі.

|| прым. гразевы, ✂. Г. паток.

грак, ✂, м.

Пералётная птушка сямейства крумкачыных з чорным блішчастым апярэннем.

|| прым. грачыны, ✂.

• Г. вывадак.

гракнуцца, ✂; зак. (разм.).

Упасці з модным грукатам.

• Г. аб падлогу.

грам, ✂, м.

Адзінка вагі ў метрычнай сістэме мер, роўная адной тысячнай долі кілаграма.

|| прым. грамовы, ✂.