Verbum

прапрадзед, ✂, м.

Бацька прадзеда ці прабабкі.

прапражыцца, ✂; зак.

Добра спражыцца.

• Гарох прапражыўся.

прапражыць, ✂; зак.

1. Добра спражыць.

   • П. боб.

2. Правесці які-н. час, пражачы што-н.

   • Увесь вечар прапражыла гарох.

прапрасаваць, ✂; зак.

1. Старанна разгладзіць (прасам).

   • П. кашулю.

2. Правесці які-н. час, прасуючы (гл. прасаваць 1) што-н.

|| незак. прапрасоўваць, ✂.

прапрацаваць, ✂; зак.

1. Правесці які-н. час, працуючы дзе-н.

   • П. пяць гадоў.

2. Вывучыць, азнаёміцца з чым-н., падвергнуць разгляду (разм.).

   • П. класічныя творы.

|| незак. прапрацоўваць, ✂.

|| наз. прапрацоўванне, ✂ і прапрацоўка, ✂.

прапускны, ✂.

Які служыць для пропуску, праходу куды-н.

• П. пункт.
• П. білет.

◊

• Прапускная здольнасць — магчымасць у вызначаны тэрмін абслужыць, перавезці каго-што ў максімальнай колькасці.

прапусціць, ✂; зак.

1. Даць пранікнуць чаму-н. праз што-н.

   • Штора не прапускае святло.

2. Прыняўшы, абслужыць, апрацаваць і пад.

   • П. праз станцыю трыццаць паяздоў.

3. Прымусіць прайсці праз што-н.

   • П. праз сепаратар.

4. Прыняўшы, зрабіць разгляд, ацаніць (разм.).

   • П. артыкул праз аддзел.

5. Даць дарогу каму-, чаму-н., дазволіць прайсці, праехаць куды-н.

   • П. у парк.
   • П. дзяцей наперад.

6. Прайсці, праехаць міма каго-, чаго-н., прамінуць; прайсці, праехаць міма, не заўважыўшы, празяваўшы што-н.

   • П. два завулкі, а потым завярнуць.
   • Сачыць, каб не п. свой прыпынак.

7. Дазволіць друкаваць, ставіць на сцэне, дэманстраваць і пад.

   • Выдавецтва не прапусціла дрэнна падрыхтаваны рукапіс.

8. Не запоўніць якое-н. месца ў чым-н., не заняць час якім-н. дзеяннем.

   • П. радок для прозвішча ў дакуменце.
   • П. адзін сказ.

9. Не з’явіцца (на сход, заняткі і пад.).

   • П. тыдзень вучобы.

10. Не скарыстаць што-н., упусціць.

    • Загаварыліся і прапусцілі трамвай.
    • П. зручны момант.

11. Выпіць (спіртнога; разм.).

    • П. па маленькай.

|| незак. прапускаць, ✂.

|| наз. пропуск, ✂ і прапусканне, ✂.

прапушчальны, ✂ (кніжн.).

Які прапускае праз сябе што-н.

• П. для святла.

|| наз. прапушчальнасць, ✂.

прапхаць, ✂; зак.

Прапхнуць у некалькі прыёмаў.

прапхнуцца, ✂; зак. (разм.).

Пхаючыся, прабрацца праз натоўп.

|| незак. прапіхацца, ✂ і прапіхвацца, ✂.