Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

прапашчы, (разм.).

  1. Такі, які нельга вярнуць, атрымаць назад.

    • Прапашчыя грошы.
  2. Безнадзейны, ні да чаго не прыгодны.

    • Прапашчая справа.
    • П. чалавек.

прапедэўтыка, , ж. (кніжн.).

Папярэдні курс ведаў пра што-н.

|| прым. прапедэўтычны, .

  • П. курс (даступны).

прапелер, , м.

У самалётаў, верталётаў, дырыжабляў, аэрасаней: паветраны вінт.

|| прым. прапелерны, .

праперчыць, ; зак.

Многа насыпаць перцу, насыціць перцам.

|| незак. праперчваць, .

прапець, ; зак.

  1. гл. пець.

  2. Страціць ад спявання (голас; разм.).

    • П. свой голас.
  3. Правесці які-н. час, займаючыся спяваннем.

    • П. увесь вечар.

прапілаваць, ; зак.

  1. Разрэзаць пілой да пэўнай мяжы або выразаць пілой.

    • П. дрэва да сярэдзіны.
    • П. праём для акна.
  2. Правесці які-н. час пілуючы.

|| незак. прапілоўваць, .

|| наз. прапілоўванне, .

прапісацца, ; зак.

Аформіць афіцыйным запісам сваё пражыванне дзе-н.

|| незак. прапісвацца, .

|| наз. прапіска, .

прапісаць, ; зак.

  1. Аформіць афіцыйным запісам пражыванне каго-н. дзе-н.

    • П. кватаранта.
  2. Назначыць (якое-н. лякарства або лячэнне) хвораму.

    • П. бром.
    • П. пасцельны рэжым.
  3. Паведаміць у друку пра чые-н. недахопы, дрэнныя ўчынкі і пад. (разм.).

    • П. лайдака ў газеце.
  4. Правесці пэўны час пішучы.

    • Цэлую ноч прапісаў.

|| незак. прапісваць, .

|| наз. прапісванне, і прапіска, .

|| прым. прапісачны, .

прапіска, , ж.

  1. гл. прапісацца, -ць.

  2. Рэгістрацыя месца жыхарства, а таксама адпаведная паметка ў пашпарце.

    • Атрымаць прапіску (таксама перан. асталявацца, замацавацца; разм.).

прапісны, .

  1. Які прызначаны, служыць для прапіскі.

    • П. лісток.
  2. Агульнавядомы, пазбаўлены арыгінальнасці.

  • Прапісная ісціна — усім вядомая, хадульная думка.