Verbum

прамацаць, ✂; зак.

1. Мацаючы, праверыць, выявіць.

   • П. пухліну.

2. перан. Праглядаючы, вывучаючы, скласці сабе ўяўленне пра каго-, што-н. (разм.).

   • П. новага работніка.

|| незак. прамацваць, ✂.

прамачыць, ✂; зак.

Даць прамокнуць чаму-н.; насыціць вільгаццю.

• П. ногі.
• Дождж добра прамачыў зямлю.

|| незак. прамочваць, ✂.

прамашка, ✂, ж. (разм.).

Тое, што і промах (у 2 знач.).

• Зрабіць прамашку ў чым-н.

прамежак, ✂, м.

Прастора або час, якія раздзяляюць што-н.

• П. паміж дзвярамі і ложкам.
• П. пяць гадоў.

прамежкавы, ✂.

1. Які ўтварае сабой прамежак.

   • Прамежкавая адлегласць.

2. перан. Які займае сярэдняе становішча паміж чым-н.

   • Прамежкавая стадыя.

прамежнасць, ✂, ж.

Частка цела паміж заднім праходам і палавымі органамі.

|| прым. прамежнасны, ✂.

праменне, ✂, н., зб.

Прамені.

• Сонечнае п.

праменны, ✂.

1. Які свеціцца праменямі.

   • Праменная энергія.
   • П. позірк (перан.).

2. Які ўзнікае ў выніку выпраменьвання якой-н. энергіі (спец.).

|| наз. праменнасць, ✂.

прамень, ✂, м.

1. Вузкая паласа святла, што ідзе ад якой-н. крыніцы святла ці прадмета, які свеціцца.

   • П. сонца.
   • П. надзеі (перан.).

2. Струмень у выглядзе пучка часціц якой-н. энергіі (спец.).

   • Рэнтгенаўскія прамені.
   • Цеплавы п.

|| прым. прамянёвы, ✂.

• Прамянёвая энергія.
• Прамянёвая хвароба (хвароба, якая выклікаецца радыеактыўнымі рэчывамі).

прамер, ✂, м.

1. гл. прамераць.

2. Памылка пры вымярэнні (спец.).

   • Дапусціць п.